روزه بگيرد و بنابر احتياط پى در پى و متوالى باشد . و اين حكم نسبت به كسى كه از روى فراموشى يا ندانستن حكم ، كوچ كند نيز جارى است يعنى اگر يادش آمد يا حكم را دانست ، بايد برگردد كه اگر برنگشت بنابر احتياط بايد يك شتر كفاره بدهد و اگر نتوانست هجده روز روزه بگيرد . مسأله 375 - اگر ماه نزد قاضى اهل سنت ثابت شد و بر طبق آن حكم نمود و نزد شيعه ثابت نشد . دو صورت دارد : اول : آن كه احتمال برود كه حكم او مطابق واقع است ، كه در اين صورت پيروى از آن‌ها و وقوف با آن‌ها و ترتيب جميع آثار ثبوت ماه كه راجع به اعمال حج است واجب مىشود . و بنابر اظهر همين مقدار در حج كافى است . و كسى كه مخالفت تقيه نموده و بگويد احتياط در مخالفت آنها است فعل حرام به جا آورده و وقوفش فاسد خواهد بود . و خلاصه آن كه پيروى از حاكم سنّى به جهت تقيه واجب است و با تقيه حج صحيح است . و احتياط در اين جا مشروعيت ندارد ، بخصوص كه بيم تلف نفس و مانند آن باشد كه در زمان ما اين اتفاق مىافتد .